Zoals iedereen

Hij is geen grote besteder, en dat weet hij. Een gewone baan, hij komt eens per maand, soms minder. De eerste keer vroeg hij zich af of dat zou uitmaken.

Het maakte niet uit. De gastheer ontving hem zoals iedereen, nam zijn jas aan, schonk zijn drankje in. Geen blik op zijn schoenen of zijn horloge. Hier word je niet afgemeten aan wat je uitgeeft.

Hij wordt nooit gehaast. Aan de bar wordt het altijd wat later dan gepland, en dat is goed. Het gaat hem minder om wat mensen aannemen en meer om de aandacht: een gesprek, een vrouw die de tijd neemt, een kamer waar de dag buiten even ophoudt. Hij komt binnen met zijn hoofd vol en gaat met een lach weer naar buiten. Daarna kan hij weer verder.

Eén keer vroeg hij de gastheer, half als grap, waarom ze de moeite voor hém namen terwijl anderen het tienvoudige uitgeven. Het antwoord bleef hangen: een aardige gast die blij weggaat is meer waard dan een lastige die een fortuin achterlaat. Goede manieren wegen hier zwaarder dan de hoogte van de rekening.

Het is een regel waar het huis al sinds 1986 op draait, door dezelfde familie, aan de Overtoom 294. Een van de laatste vergunde huizen in Amsterdam die zo werken. Hij weet dat niet allemaal. Hij weet alleen dat hij hier de aandacht krijgt die hij elders niet vindt, in een vergunde sexclub aan de Overtoom, waar het niet uitmaakt wat hij verdient.

Daarom komt hij terug.